Arbeid.

ik was maar wat blij toen ik twee maanden geleden werd gevraagd om Logistiek, inkoop en Locatie manager te worden van een commercieel corona test bedrijf. Ik voelde me kundig en sinds lange tijd eens niet nutteloos. Vol overgave stortte ik me op mijn nieuwe job en gek genoeg vond ik het nog leuk ook. Ik voelde me weer heel even belangrijk na ruim een jaar elke euro bij elkaar sprokkelen. Van een complete chaos wist ik een goed geoliede machine te maken. Kennelijk een gevalletje van op de juiste plek zitten.

Het geheel was opgezet door ik meen vijf partijen. 1 Hele hardwerkende partij. Echt een aanpakker en twee ondefinieerbare dudes die achteraf 24 uur werken in de week en 6 pappa dagen belangrijker vinden dan het opzetten van een bedrijf. Plus nog een partij die ik niet ken. En nog een partij die gewoon doet wat ie doen moest.

Meermaals hoorde ik vreemde afspraken waarvan ik dacht joh dat is toch niet slim. En dat ging eigenlijk maar door. Ondertussen ging ik door 7 dagen per week. Sommige dagen waren zelfs te kort en ook de inzet van eigen middelen werd niet geschuwd. Laptop’s, printer, koffiemachine alles van mijn eigen kantoor werd ingezet. Om kosten te besparen weliswaar.

Ik kocht in, onderhield contacten, regelde transporten, ik richtte testlocaties in. Zorgde ervoor dat de meubels in elkaar werden gezet, zorgde voor beletteringen op gevels enzo. Ook het maken van bepaalde beschrijvingen/procedures nam ik voor mijn rekening. Alle oneffenheden werden op correcte wijze weggepoetst. Ik kon goedkoper in kopen en altijd op jacht naar dealtjes en creatieve oplossingen. Daar hield ik ook de benodigde administratie voor bij. En ook de spoedjes werden door mij met spoed geregeld. Zelfs de schoonmaakmiddelen voor de locaties kocht ik hoogstpersoonlijk in bij de A.C. Tion. Ook het ge(mis)bruik van mijn eigenste echtgenote werd niet geschuwd. Die heeft meegeholpen met beletteren, boodschappen doen en zelfs locaties werden schoongemaakt. En dat allemaal voor een lekker luchtje.

Toen waren daar ineens die twee ondefinieerbare dudes die zich met van alles wilde gaan bemoeien. Ik kreeg te horen dat mijn functie werd opgeheven en ook de administratieve kracht/telefoniste werd aan de kant geschoven. Zonde want het was een creatieve slimme dame die heel goed werk verrichte en negen van de tien klanten over de streep wist te trekken. Op botte wijze werd mij gevraagd wat ik zoal deed en hij vertelde ook meteen dat ie dat allemaal ging veranderen. Want meneer wilde er geen werk aan hebben. Einde van de rit zeg maar. Volgens een van de dude’s heb ik een geweldige job neergezet 95 % had ik opgebouwd maar die laatste 5% ging ie toch maar ff zelf doen. Je weet toch kosten enzo.

Kwam er eigenlijk op neer dat ik het wiel had uitgevonden en nu het eenmaal rolt was het joh René bedankt en ongezien de typhus voor je. Hij zei ook nog dat ik ervoor betaald was en dat het voor mij nu klaar was en dus niet moest zeuren. Tuurlijk mafketel ik heb het kind gebaard en jij gaat hem opvoeden. Moge duidelijk zijn dat ik hem er geen succes mee wens.

Helaas voor hem zijn er toch wel zaken die gedaan moeten worden. Zoals inkopen. Bestellingen klaar zetten, voorraad controle. etc. Over dat laatste had ie wel een geweldige oplossing. De dames van de locaties moesten maar een foto maken van de voorraad kast dan wist hij genoeg. Ook mijn personeel wat er werkte kreeg de nodige veranderingen. Meer werk voor hetzelfde geld. Klein rekenfoutje van de beste man. Gelukkig voor de boys ben ik een hele goede tarievenfluisteraar. Voor niks gaat de zon op zeggen we dan maar.

Een compleet kantoor was er ingericht. Desktop telefoons, headsets de duvel en z’n ouwe moer. We hadden het goed voor elkaar. In hoogte verstelbare bureau’s gratis verkregen tegen een donatie aan het ouderen fonds. Hoezo gratis ? I.v.m de tijdsdruk reed ik daar ook nog eens 4 boetes voor op hetzelfde stuk. Wellicht kleintjes maar toch. Blijkt wel weer, niets is gratis. Het kantoor is inmiddels weer gestript want de heren willen graag thuis werken zodat ze de deur niet uit hoeven. En hebben meerdere malen te kennen gegeven dat ze kantoor niet gaan gebruiken. Veel gehoorde uitspraak was. als het maar niet te veel werk is. Klein detail, de basisvoorraad staat nog steeds op kantoor.

Ik heb netjes mijn deel overgedragen, deels mondeling en deels via een door mij in elkaar geknutseld pdf document. Waarin ik alles heb uitgelegd en onderbouwd heb waarom dingen moeten gaan zoals ze gaan omdat je met mensen werkt. En een stukje controle geen overbodige luxe is. Vertrouwen is goed maar controleren is beter. Niet dat ik zo geweldig ben maar voor sommige mensen moet je hier en daar eens een beschrijvinkje maken over hoe je bijvoorbeeld een medische container goed sluit en dat dan ook controleren.

Ondanks dat ik wist dat het voor een paar maanden was, was ik in de veronderstelling dat ik tot wel eind augustus of september aan het werk zou zijn. Helaas waren die paar maanden erg letterlijk. Op de een of andere manier hou ik er toch wel een genaaid gevoel aan over. En dan bedoel ik ook echt genaaid. Genaaid zonder zoenen zeg maar. In de maling genomen, besodemieterd en bedrogen, opgelicht en erin getrapt. Op deze manier voel je je niet serieus genomen. Aan de ene kant zeggen ze goed gedaan en aan de andere kant zagen ze de poten onder je stoel vandaan. Gelukkig kan ik er goed mee omgaan en ben ik erg rancuneus.

Zoals als het een goed ex employee betaamt kijk ik natuurlijk ff mee vanaf de zijlijn. Hoor ik nog wel eens wat en kijk ik mee met de appgroepen vanachter een zakje chips. Ook spreek ik nog wel eens iemand en hoor wat er allemaal mis gaat. Erg jammer dat alles wat je opgebouwd hebt in rap tempo wordt afgebroken door onkunde, dommigheid, eigenwijsheid en vooral stupiditeiten die ik er al uitgefilterd had en netjes beschreven waren in diverse documenten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Show Buttons
Hide Buttons